Zaimki Wskazujące w Języku Angielskim: Niezbędny Przewodnik po 'This, That, These, Those’

Zaimki wskazujące, znane w języku angielskim jako demonstrative pronouns, stanowią fundamentalny element codziennej komunikacji, umożliwiając precyzyjne określanie przedmiotów, osób, a nawet idei w przestrzeni i czasie. Choć na pierwszy rzut oka ich użycie wydaje się proste, to w rzeczywistości kryje w sobie liczne niuanse, które wpływają na klarowność i kontekst wypowiedzi. Kluczowe zaimki w tej grupie to this, that, these, those, a ich poprawne zastosowanie jest esencjonalne dla każdego, kto dąży do biegłości w angielskim.

Niniejszy artykuł ma na celu kompleksowe przedstawienie zasad rządzących użyciem this, that, these, those, omawiając je nie tylko pod kątem gramatycznym, ale także w kontekstach emocjonalnych i sytuacyjnych. Zrozumienie różnic między nimi oraz opanowanie ich praktycznego zastosowania otwiera drzwi do swobodniejszej i bardziej naturalnej komunikacji, pozwalając na wyrażanie myśli z większą dokładnością i pewnością.

Przyjrzymy się, jak bliskość fizyczna i czasowa wpływa na wybór zaimka, jak te małe słowa potrafią przenieść akcent emocjonalny, a także jakie wyrażenia idiomatyczne wzbogacają język dzięki ich obecności. Celem jest nie tylko wyjaśnienie reguł, ale także pokazanie, jak unikać typowych błędów i jak perfekcyjnie włączyć this, that, these, those do swojego zasobu językowego.

Fundamenty: Czym Są Zaimki Wskazujące i Jak Działają?

Zaimki wskazujące są wyrazami, które identyfikują konkretne osoby, miejsca, rzeczy lub idee, wskazując na ich lokalizację w przestrzeni lub czasie w stosunku do mówiącego. W angielskim ten zestaw składa się z czterech podstawowych form: this, that, these, those. Dwie z nich odnoszą się do liczby pojedynczej, a dwie do mnogiej, dodatkowo dzieląc się na te, które wskazują na bliskość, oraz te, które sugerują oddalenie.

This (liczba pojedyncza, blisko)

Zaimek „this” jest używany do wskazywania na pojedynczą rzecz lub osobę, która znajduje się blisko mówiącego – zarówno fizycznie (np. w zasięgu ręki, w polu widzenia), jak i czasowo (np. w teraźniejszości, niedawnej przeszłości lub nadchodzącej przyszłości). Może też odnosić się do czegoś, co jest nam emocjonalnie bliskie lub co jest właśnie omawiane.

• Bliskość fizyczna: „This is my phone.” (pokazując telefon w ręce)
• Bliskość czasowa: „This morning has been very productive.” (obecny ranek)
• W odniesieniu do tego, co właśnie się dzieje lub jest omawiane: „Listen to this, it’s important!” (odnosząc się do czegoś, co zaraz zostanie powiedziane)

That (liczba pojedyncza, daleko)

„That” wskazuje na pojedynczą rzecz lub osobę, która jest oddalona od mówiącego – fizycznie (poza zasięgiem ręki, w pewnej odległości) lub czasowo (w przeszłości lub dalekiej przyszłości). Może również sygnalizować dystans emocjonalny lub odnosić się do czegoś, co zostało już wspomniane.

• Oddalenie fizyczne: „That is your car over there.” (wskazując na samochód w oddali)
• Oddalenie czasowe: „That year was a turning point in my life.” (rok w przeszłości)
• W odniesieniu do czegoś, co zostało już powiedziane: „You said you would help. That was a promise.”

These (liczba mnoga, blisko)

„These” jest formą mnogą od „this” i odnosi się do wielu rzeczy lub osób znajdujących się blisko mówiącego – fizycznie lub czasowo. Podobnie jak „this”, może oznaczać bliskość emocjonalną lub aktualność.

• Bliskość fizyczna: „These are my new shoes.” (trzymając buty)
• Bliskość czasowa: „These days, everyone is busy.” (obecne czasy)
• W odniesieniu do aktualnych spraw: „These problems need to be addressed now.”

Those (liczba mnoga, daleko)

„Those” to forma mnoga od „that” i służy do wskazywania na wiele rzeczy lub osób oddalonych od mówiącego – fizycznie lub czasowo. Może też implikować dystans emocjonalny.

• Oddalenie fizyczne: „Those birds flying high are eagles.” (wskazując na ptaki na niebie)
• Oddalenie czasowe: „Those memories bring tears to my eyes.” (wspomnienia z przeszłości)
• W odniesieniu do rzeczy mniej aktualnych: „Those old rules no longer apply.”

Poniższa tabela podsumowuje kluczowe różnice, które pomogą w wyborze odpowiedniego zaimka:

Kluczem do opanowania this, that, these, those jest przede wszystkim zrozumienie zależności między liczbą obiektu a jego dystansem względem mówiącego. Jednak, jak zobaczymy, kontekst bywa znacznie szerszy niż tylko prosta odległość.

Bliskość Fizyczna, Czasowa i Kontekstowa: Klucz do Wyboru Zaimka

Wybór odpowiedniego zaimka wskazującego – czy to this, that, these, those – zależy od kilku czynników, które wykraczają poza samą liczbę przedmiotów. Kluczowe znaczenie mają bliskość fizyczna, czasowa, a także kontekstowa, która obejmuje odniesienia do wypowiedzi oraz emocjonalne zabarwienie.

Fizyczna Bliskość a Dystans

To najbardziej intuicyjny aspekt użycia zaimków wskazujących. Kiedy obiekt znajduje się w naszym zasięgu, tuż obok nas, lub po prostu jest bardzo wyraźnie widoczny w naszym najbliższym otoczeniu, używamy this (dla pojedynczych) lub these (dla mnogich). Przykładowo:

• „Please hand me this pen.” (długopis leży na stole obok mówiącego)
• „These flowers smell wonderful.” (kwiaty są w wazonie na biurku)

Jeśli natomiast przedmiot jest oddalony, poza naszym zasięgiem, widzimy go w pewnej odległości, stosujemy that (dla pojedynczych) lub those (dla mnogich). Dystans może być niewielki, ale wystarczający, aby mówiący uznał coś za „tamto” zamiast „to”.

• „Could you pass me that book on the top shelf?” (książka jest poza zasięgiem)
• „Look at those mountains in the distance!” (góry są daleko)

Czasowa Bliskość a Dystans

Zaimki wskazujące odnoszą się również do czasu, co często bywa pomijane. This i these są używane do mówienia o teraźniejszości, niedawnej przeszłości lub bliskiej przyszłości.

• „This week has been incredibly busy.” (obecny tydzień)
• „I’m looking forward to this upcoming holiday.” (nadchodzące wakacje)
• „These past few days have been challenging.” (ostatnie dni)

Z kolei that i those odnoszą się do przeszłości (często bardziej odległej) lub do odległej przyszłości.

• „I remember that day we first met.” (dzień w przeszłości)
• „We will discuss those plans next month.” (plany na przyszły miesiąc, ale w kontekście „tych tamtych” planów, które jeszcze nie są aktualne)
• „That was a terrible mistake.” (odnosząc się do wydarzenia z przeszłości)

Kontekstowa Bliskość: Odniesienia do Wypowiedzi

Zaimki wskazujące mogą również odnosić się do idei lub informacji, które zostały właśnie wyrażone lub mają zostać wyrażone. Tutaj również obserwujemy subtelności bliskości i dystansu.

• This/These często wprowadzają nową informację lub podsumowują coś, co ma zostać powiedziane: „Listen to this: I got a promotion!”; „These are the facts you need to know.”
• That/Those zazwyczaj odwołują się do informacji, która została już podana, lub do czegoś, co jest już zrozumiałe z kontekstu: „He said he would call. That was a lie.”; „You remember the arguments we had? Those were difficult times.”

Zrozumienie tych subtelności jest kluczowe dla precyzyjnego i naturalnego posługiwania się językiem angielskim, ponieważ pozwala na wybór najbardziej trafnego zaimka w danej sytuacji komunikacyjnej. Zdolność do rozróżniania tych kontekstów wyróżnia zaawansowanych użytkowników języka.

Zastosowanie 'This, That, These, Those’ w Praktyce: Od Prostej Wskazówki do Złożonych Kontekstów

Zaimki wskazujące, czyli this, that, these, those, są niezwykle wszechstronne i mogą pełnić różne funkcje w zdaniu. Ich zastosowanie wykracza poza proste wskazywanie na odległość i liczbę, obejmując również role determinatorów (określników rzeczownika), a także użycie w specyficznych sytuacjach komunikacyjnych.

Jako Determinetory (Określniki Rzeczownika)

Kiedy this, that, these, those stoją przed rzeczownikiem, pełnią funkcję określników (ang. determiners), precyzując, o który konkretny rzeczownik chodzi. W języku polskim odpowiadają im „ten, ta, to, tamten, tamta, tamto” itd.

• „This book is fascinating.” (Ta książka jest fascynująca.)
• „I really like that car.” (Bardzo podoba mi się tamten samochód.)
• „These shoes are too tight.” (Te buty są za ciasne.)
• „Where did you buy those trousers?” (Gdzie kupiłeś tamte spodnie?)

W tej roli zawsze występują z rzeczownikiem i pomagają odróżnić jeden przedmiot lub grupę przedmiotów od innych.

Jako Zaimki (Pronouns)

Kiedy this, that, these, those zastępują rzeczownik i stoją samodzielnie w zdaniu, pełnią funkcję właściwych zaimków. To właśnie tutaj najczęściej dochodzi do pomyłek, jeśli nie pamiętamy o zasadach bliskości i liczby.

• „This is my friend, Sarah.” (To jest moja przyjaciółka, Sarah.)
• „What was that?” (Co to było? – odnosząc się do dźwięku)
• „Are these yours?” (Czy to są twoje? – np. klucze, które leżą obok)
• „Those look expensive.” (Tamte wyglądają drogo. – np. torebki w witrynie sklepowej)

Wprowadzanie Tematów i Osób

Zaimki wskazujące są powszechnie używane do przedstawiania osób lub wprowadzania nowych tematów w rozmowie, zwłaszcza w bezpośredniej interakcji.

• Przedstawianie osób: „Hello, this is John.” (przedstawiając się przez telefon lub osobiście) „These are my parents.”
• Wprowadzanie tematu: „This is what I wanted to talk about.”; „Let’s discuss this issue first.”

W Kontekście Rozmów Telefonicznych

W rozmowach telefonicznych istnieje specyficzny sposób użycia this i that, który może być mylący dla osób uczących się angielskiego.

• Przedstawianie się: „Hello, this is Peter speaking.” (Zawsze „this” dla własnej osoby).
• Pytanie o rozmówcę: „Is that Anna?” (Zawsze „that” dla osoby po drugiej stronie słuchawki, nawet jeśli jest nam bliska emocjonalnie).

Ogólne Odniesienia w Konwersacji

Zaimki wskazujące są niezastąpione, gdy odnosimy się do ogólnych idei, sytuacji, wydarzeń lub opinii, które są częścią bieżącej rozmowy lub wspólnego kontekstu.

• „That’s a great idea!” (odnosząc się do pomysłu, który właśnie padł)
• „This is getting complicated.” (komentując obecną sytuację)
• „I don’t agree with that.” (odnosząc się do czyjejś opinii)

Opanowanie tych praktycznych zastosowań this, that, these, those jest kluczowe dla płynności i naturalności w codziennym posługiwaniu się językiem angielskim. Pozwala nie tylko precyzyjnie wskazywać na obiekty, ale także efektywnie zarządzać dynamiką rozmowy i kontekstem przekazywanych informacji.

Subtelności Emocjonalne i Perswazyjne: Jak Zaimki Wskazujące Kształtują Komunikat

Poza swoją podstawową funkcją wskazywania na bliskość fizyczną i czasową, zaimki takie jak this, that, these, those posiadają również zdolność do przekazywania subtelnych odcieni emocjonalnych i perswazyjnych. Ich wybór może sygnalizować nasze osobiste zaangażowanie, dystans, a nawet wpłynąć na to, jak odbiorca postrzega nasz komunikat.

Emocjonalna Bliskość a Dystans

Użycie this i these może świadczyć o emocjonalnej bliskości lub osobistym zaangażowaniu mówiącego w dany temat, przedmiot czy osobę. Kiedy coś jest dla nas ważne, ma dla nas osobiste znaczenie lub bezpośrednio nas dotyczy, często naturalnie sięgamy po „this” lub „these”.

• „This project is my baby.” (Podkreślając osobiste zaangażowanie w projekt.)
• „I really cherish these memories.” (Wskazując na wartość wspomnień dla mówiącego.)
• „This pain is unbearable.” (Mówiąc o własnym, aktualnym cierpieniu.)

Z kolei that i those mogą sygnalizować większy dystans emocjonalny, obiektywizm lub nawet niechęć. Używamy ich, gdy chcemy zdystansować się od tematu, gdy coś nas nie dotyczy bezpośrednio lub gdy wspominamy o czymś, co należy do przeszłości i już nie ma wpływu na naszą teraźniejszość.

• „That problem is not my concern.” (Sygnalizując brak zaangażowania lub odpowiedzialności.)
• „I’m glad those days are behind me.” (Wyrażając ulgę z powodu zakończenia trudnego okresu.)
• „That was an interesting movie, but it didn’t move me.” (Emocjonalny dystans od przeżycia.)

Rhetoryczne Użycie i Perswazja

W kontekście retorycznym, wybór zaimka wskazującego może być narzędziem do przyciągania uwagi, budowania napięcia lub wzmacniania argumentacji. Mówcy i pisarze często świadomie manipulują tymi zaimkami, aby osiągnąć pożądany efekt.

• Budowanie zaangażowania: Użycie this może stworzyć poczucie pilności i bezpośredniego związku z odbiorcą: „We need to address this issue NOW.”
• Dystansowanie i umniejszanie: Użycie that może umniejszyć wagę argumentu przeciwnika lub skierować uwagę na coś mniej istotnego: „You keep bringing up that old argument, but it’s irrelevant.”
• Wzmacnianie identyfikacji: „This dream, our shared dream, will become a reality!” (Budowanie wspólnej wizji i emocjonalnego połączenia z audytorium.)

Precyzja w Wyrażaniu Odczuć i Czynności

Zaimki wskazujące pomagają również precyzyjnie kierować odczucia i działania. Mówiąc „I feel this happiness”, podkreślamy intensywność i aktualność doświadczanej radości. Z kolei „I remember that anger” może odnosić się do przeszłego gniewu, który jest już neutralny lub analizowany z dystansu. Dzięki nim, komunikacja staje się bardziej niuansowa, a emocje lepiej oddane, umożliwiając odbiorcy precyzyjniejszą interpretację intencji i stanów mówiącego.

Zrozumienie i świadome wykorzystanie tych emocjonalnych i perswazyjnych aspektów this, that, these, those to cecha zaawansowanego użytkownika języka angielskiego, który potrafi nie tylko poprawnie konstruować zdania, ale także skutecznie wpływać na ich odbiór.

Wyrażenia Idiomatyczne i Zwroty Frazeologiczne z 'This, That, These, Those’

Zaimki wskazujące, czyli this, that, these, those, są nie tylko podstawą gramatyki, ale także integralną częścią wielu idiomów i zwrotów frazeologicznych w języku angielskim. Poznanie ich pozwala wzbogacić słownictwo, zrozumieć niuanse kulturowe i brzmieć bardziej naturalnie. Oto niektóre z najpopularniejszych wyrażeń:

• This and that: To wyrażenie używane, gdy mówimy o różnych, często drobnych lub nieistotnych, sprawach, bez wchodzenia w szczegóły.
  • „I spent the day doing this and that around the house.” (Spędziłem dzień, robiąc to i owo w domu.)
• That’s it: Oznacza „to wszystko”, „koniec”, „dokładnie tak” lub „to jest właściwa odpowiedź”. Może sygnalizować zakończenie czynności, decyzję lub potwierdzenie.
  • „I’m finished with work. That’s it for today.” (Skończyłem pracę. To wszystko na dziś.)
  • „Aha! That’s it! I remember now.” (Aha! Dokładnie! Teraz pamiętam.)
• This is it: Odnosi się do kluczowego momentu, decydującej chwili. Może też oznaczać, że coś jest „tym jedynym” lub „to już”.
  • „We’ve been preparing for months. This is it – the final exam.” (Przygotowywaliśmy się miesiącami. To już – egzamin końcowy.)
  • „After all that searching, I finally found the perfect house. This is it!” (Po tych wszystkich poszukiwaniach w końcu znalazłem idealny dom. To jest to!)
• Those days / In those days: Odnosi się do przeszłości, często z nutką nostalgii lub porównania z teraźniejszością.
  • „Life was simpler in those days.” (Życie było prostsze w tamtych czasach.)
  • „He often talks about those days when he was young.” (Często opowiada o tamtych czasach, kiedy był młody.)
• In this way / In that way: Oznacza „w ten sposób” lub „w tamten sposób”, odnosząc się do metody lub maniery.
  • „If you do it in this way, it will be easier.” (Jeśli zrobisz to w ten sposób, będzie łatwiej.)
  • „I don’t like to be treated in that way.” (Nie lubię być traktowany w tamten sposób.)
• All that jazz: Nieformalne wyrażenie oznaczające „i tak dalej”, „tym podobne rzeczy”, używane do skracania listy lub sugerowania, że reszta jest oczywista.
  • „We talked about work, family, politics, and all that jazz.” (Rozmawialiśmy o pracy, rodzinie, polityce i tym podobnych rzeczach.)
• That said: Fraza używana do wprowadzenia stwierdzenia, które stoi w pewnej sprzeczności z tym, co zostało powiedziane wcześniej, oznaczająca „niemniej jednak”, „mimo to”.
  • „The movie was a bit long. That said, the acting was superb.” (Film był nieco długi. Niemniej jednak, aktorstwo było znakomite.)
• This much: Oznacza „tyle”, często używane w kontekście ilości lub stopnia.
  • „I can tell you this much: it won’t be easy.” (Tyle mogę ci powiedzieć: nie będzie łatwo.)
  • „He earned this much money.” (Pokazując na palcach lub ogólnie.)

Integrowanie tych idiomów z mową i pisaniem to znak, że opanowaliśmy zaimki wskazujące na bardziej zaawansowanym poziomie. Dodają one kolorytu i autentyczności, sprawiając, że nasz angielski brzmi bardziej naturalnie i płynnie.

Częste Błędy i Jak Ich Unikać: Opanowanie 'This, That, These, Those’

Chociaż this, that, these, those wydają się proste, ich niepoprawne użycie jest jednym z najczęściej popełnianych błędów przez osoby uczące się angielskiego. Zrozumienie przyczyn tych pomyłek i świadoma praktyka mogą znacznie poprawić precyzję komunikacji.

1. Mylenie Liczby Pojedynczej z Mnogą

To najczęstszy błąd. Uczniowie często używają „this” z rzeczownikiem w liczbie mnogiej lub „these” z rzeczownikiem w liczbie pojedynczej.

• Błąd: „This books are interesting.”
• Poprawnie: „These books are interesting.” (ponieważ „books” to liczba mnoga, a są blisko)
• Błąd: „Those car is red.”
• Poprawnie: „That car is red.” (ponieważ „car” to liczba pojedyncza, a jest daleko)

Wskazówka: Zawsze sprawdzaj liczbę rzeczownika, do którego się odnosisz. Pamiętaj: „this” i „that” dla pojedynczych, „these” i „those” dla mnogich.

2.

Powiązane wpisy:

1. Listy rezerwowe na studia 2026: Jak zwiększyć swoje szanse na dostanie się na wymarzone studia? Kompleksowy przewodnik.
2. Ile Lat Pracy za Studia? Kompleksowy Przewodnik po Stażu i Urlopie dla Absolwentów
3. Uniwersytet Rzeszowski: Filar Akademicki Podkarpacia – Wprowadzenie i Misja
4. Lokalne SEO 2026: Kompleksowy Przewodnik po Optymalizacji i Widoczności – Skupienie na „Arkadia Godziny Otwarcia”